Marathon Rotterdam voor een MS vrije wereld

Zondag 9 april 2017! De dag dat ik mijzelf maar zeker ook anderen wilde laten zien dat je ondanks MS toch een hele marathon, 42,195 kilometer, kan hardlopen. Waar veel prikkels of informatie in mijn hoofd mijn energie snel opslurpen, kan ik me met een uurtje sporten juist weer opladen. Met vol vertrouwen in mijn lichaam heb ik 4 maanden lang gemotiveerd getraind. Naast de looptrainingen bleef het trainen van mijn coördinatie een vast onderdeel. Over mijn eigen voorbereidingen had ik zelf controle. Maar de berichten over de marathondag als erg warme dag vond ik lastig en de zenuwen beheersten mijn gedachten. Door uiteindelijk de warmte te accepteren vond ik zondagochtend een bepaalde rust en mijn strategie was om op mijn hartslag te lopen i.p.v. snelheid. Met loopmaatje “Henk” had ik afgesproken bij elke verzorgingspost te stoppen voor een beker water en sportdrank.

Van start!
Toegezongen door Lee met “You never walk alone” mocht ik tussen 15.500 andere lopers uiteindelijk op de Coolsingel van start. Dat was het eerste kippenvelmoment. De eerste 10 kilometer hebben we met zijn drieën gelopen maar Erik moest ons al snel laten gaan. Ik merkte rond de 15 kilometer dat de temperatuur erg snel steeg en ik het lastig vond om in mijn ritme te komen. Daarnaast zag ik dat Henk steeds langer bij de verzorgingsposten achterbleef en hij het zwaar had. Het maakte mij onrustig dat juist hij, mijn ervaringsdeskundige, het moeilijk had. Uiteindelijk besloot ik rond de 20 kilometer  toch mijn eigen ritme op te pakken en Henk los te laten. Maar oh wat kreeg ik het zwaar. Bij het stuk industrie voor de Erasmusbrug dacht ik even aan opgeven. Dit kon niet verantwoord zijn! Maar ja, ik wist dat mijn lieve supporters bij de Erasmusbrug zouden staan dus ik moest door. Dat was mijn 2e kippenvelmoment waar loopmaatje Marcel misschien wel mijn redding was! Hij is de hele Erasmusbrug vol motiverende woorden met mij mee gerend. Daarna moest ik het weer alleen doen. Terwijl ik de drukte van de stad in kwam werd ik boos op mezelf omdat opgeven natuurlijk helemaal geen optie was. Ik was de verplichting aangegaan met alle lieve mensen die de strijd tegen MS steunden.

Op Blaak vond ik de harde muziek in combinatie met alle mensen die me voor de voeten liepen maar irritant. Maar het zien van mijn vriendin Natasja maakte me weer blij. Ik verheugde me op het stuk Kralingse Bos waar vast wel wat schaduw was. En ja hoor, hier kreeg ik weer wat ruimte en kon ik mijn eigen snelheid weer oppakken. Heerlijk om te ontdekken dat mijn lichaam nog reserves had. Na het Kralingse Bos de stad weer in. Jammer om te ontdekken dat ik veel energie over had maar het niet meer mogelijk was in te halen. Dan maar gedwee in de stroom mee over de finish! Volgens mijn eigen horloge had ik 42,58 kilometer gerend in 3.51.00. Een belevenis die ik niet had willen missen!

Via de actiewebsite www.sterktegenms.nl heeft Marleen geld opgehaald voor onderzoek naar MS. Met haar actie heeft zij ruim 1000 euro opgehaald.

Advertenties

Een gedachte over “Marathon Rotterdam voor een MS vrije wereld

  1. Nogmaals, ik ben diep onder de indruk, nog meer als je medelopers afhaken die gezond zijn denk ik, wat zal jij trots op jezelf zijn, ik in ieder geval, zo bijzonder om te zien wat wilskracht met een mens doet lieve groetjes Karin

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s