YES WE DID IT

Dit keer gaat mijn verhaal geheel over de beklimming van de Mont Ventoux op 25 mei 2015 tijdens Klimmen tegen MS.

Het Nationaal MS fonds had voor dit evenement 22 kandidaten uitgeloot en aan hen voorgelegd of ze deel wilden nemen aan de beklimming van de Mont Ventoux.
Ik was een van de gelukkigen en heel graag accepteerde ik de uitnodiging, omdat ik het resultaat van vorig jaar wilde verbeteren.

Zo werd team Vlinder een feit. Samen met een verpleegkundige, fysiotherapeute en organisatoren reisden we af naar ons onderkomen in Frankrijk in het plaatsje Vaison la Romaine, gelegen aan de voet van de Mont Ventoux.

Teamgeest
Tijdens onze busreis naar Vaison la Romaine raakten we met elkaar in gesprek en iedereen had individuele doelen gesteld. Tijdens de reis bleek dat iedereen verheugd was om deel uit te maken van Team Vlinder. Een SUPER team, zo bleek achteraf, dit wil ik graag aan jullie vertellen. De teamgeest was enorm. Dit uitte zich in elkaar helpen, voor elkaar klaarstaan en er werd tijdens het verblijf zeer zinvol en breed gediscussieerd in een gemoedelijke sfeer.
Met name werd er gesproken over bewegen in plaats van stilzitten. Ook werd er gesproken over grenzen verleggen en de persoonlijke effecten daarvan. We spraken over het jezelf ontdekken, jezelf durven verkennen, durven om lichamelijke inspanningen aan te gaan, etcetera.

Op 25 mei was het zover. Team Vlinder verzamelde zich bij het startpunt en om 08.00 uur
s ‘morgens ving de beklimming vanuit het plaatsje Bedoin aan. We gingen ervoor om die monsterberg te beklimmen.

Doelstelling
Ik had me ingeschreven voor 1 km. Je weet nooit hoe je dag is, daarom een slag om de arm gehouden. Voor mezelf had ik als doel gesteld om 8 kilometer te klimmen. Dit is 1 kilometer meer dan vorig jaar en ik begon bij kilometerpaal 27 gelegen op 10 kilometer onder de top.
Als actieslogan had ik op de site van Klimmen tegen MS vermeld: “vooruitkijken in plaats van afzien door MS”

Ik haalde de top
De laatste 2 km waren heel zwaar: wind op kop, maar ik zag de top liggen en dacht: “ik zal en moet die top halen!” Met hulp van Karin de verpleegkundige, die ving voor mij zoveel ze kon de wind op door kort voor mij te gaan lopen. Dat hielp wel iets. Ik liep de laatste 2 km niet meer op mijn benen maar puur op mijn geest.

Uiteindelijk heb ik als laatste deelnemer van Team Vlinder de top gehaald. Weliswaar steenkapot en moegestreden. Ik zat er helemaal doorheen, maar wat een emoties je dan doormaakt……. Geweldig om dat te ervaren en te delen met elkaar, vooral als al de vlindertjes op je staan te wachten en je in hun armen sluiten.
Geweldig ook om de verhalen en emoties over de klim van de overige Vlinders te horen en te voelen.

De laatste 200 meter liepen we gezamenlijk als team naar de top en er gaat heel wat door je heen als je ziet en hoort met welk een uitbundigheid we door wildvreemde mensen werden binnengehaald. Dit zijn zaken die voor altijd op je netvlies blijven, weergaloze ervaringen doe je daar op.

Was het niet dat er in het verleden door een revalidatiearts tegen mijn werd gezegd: “jij zal niet meer kunnen lopen”? Was het niet zo dat ik in het verleden door ergotherapeuten er op gewezen werd om vooral geen lichamelijke inspanningen te verrichten en dagelijkse rustmomenten in te moeten lassen? Was het niet zo dat ik door allerlei medicatie was afgezwakt tot bijna de dood ten gevolg.

Natuurlijk ben ik niet een persoon die bij de pakken neer gaat zitten maar constant op zoek is
naar de mogelijkheden die je met MS nog wel allemaal kunt en geloof me, dat zijn er heel veel.

CanDo
In dit kader organiseert het Nationaal MS fonds ook trainingen volgens het Can do programma waarbij ook de partner wordt betrokken. Ik heb in het verleden deelgenomen aan deze training en ik kan jullie vertellen dat er tijdens deze trainingen vele handvatten aangereikt worden waarmee je verder kunt voor de rest van je leven. Je leert daar jezelf beter kennen, je grenzen verleggen, omgaan met je emoties, delen van wetenswaardigheden en emoties met anderen. Tegengas leren geven aan revalidatieartsen of therapeuten of verplegend personeel. Je neemt het heft weer in handen en voert de regie over je eigen lichaam helemaal zelf, getuige die erbarmelijke klim op de Mont Ventoux door ons Team Vlinder.

Ik ben het Nationaal MS fonds zeer dankbaar dat ik deze klim heb mogen beleven maar ik ben ook team Vlinder en iedereen die daarvan deel uitmaakten zeer dankbaar.
We hebben het geflikt met ons allen.
Liep team Vlinder vorig jaar 168 kilometer bij elkaar, dit jaar werd door het gehele team 285 kilometer geklommen.

Een prestatie van jewelste! YES WE DID IT

Er zijn mensen die noemen mij bij mijn voornaam: Eigen en met mijn achternaam: Wijs. Eigenwijs is, zo blijkt maar weer, ook een goede eigenschap. Maaaaaaaaar….. mijn naam is:
Rini Brekoo

Advertenties

2 gedachtes over “YES WE DID IT

  1. lieve eigenwijs Rini , YES WE DID IT!!!!!!! en wat zijn we trots, en wat een saamhorigheid geweldig!!!! we moeten ook flink eigenwijs blijven, daarom doen we wat we doen.
    liefs andere vlinder karin

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s